Paweł Dybel, Okruchy psychoanalizy. Teoria Freuda między hermeneutyką i poststrukturalizmem

Dybel Paweł - okruchy psychoanalizy

Książka stanowi propozycję nowego odczytania wybranych wątków dzieła Zygmunta Freuda o kluczowym znaczeniu dla psychoanalitycznej teorii. Autor przywołuje wczesne prace ojca psychoanalizy – „Projekt psychologii” oraz „Objaśnianie marzeń sennych”. Za punkt wyjścia do badań obiera rysującą się w nich wyraźnie koncepcję ludzkiego „aparatu psychicznego” oraz interpretacje patologicznych zjawisk psychicznych. W świetle tych „okruchów” lepiej zrozumiała staje się specyficzna funkcja, jaką Freud nadał nieświadomemu oraz jego koncentrowanie się na językowej stronie interpretowanych zjawisk.  Keep Reading →

Sigmund Freud, Kultura jako źródło cierpień

Freud - Kultura jako źródło cierpieńSigmund Freud (1856–1939), jeden z filarów XX-wiecznej myśli europejskiej, bez których nie byłaby ona tym, czym była, swoją psychoanalizę odnosił też – na zasadzie analogii – do rozległych rozważań o kulturze i religii. Niniejszy tom zawiera dwa słynne i charakterystyczne eseje temu poświęcone. Są to: „Dyskomfort w kulturze” (1930) i „Przyszłość pewnego złudzenia” (1927). Freud uważa, że kultura z samej swojej istoty służy do łączenia ludzi w większe całości, do jednoczenia ich. Odbywa się to na drodze represji, tłumienia indywidualności, narzucania powszechnych reguł. Opiera się jednak na popędzie miłości walczącym z popędem śmierci, z agresją. Kultura, choć tak opresyjna, toczy na śmierć i życie walkę o człowieka. Keep Reading →

Sigmund Freud, Poza zasadą przyjemności

Freud - Poza zasadą przyjemnościAntologia pism twórcy psychoanalizy, Zygmunta Freuda, którego myśl znalazła już trwałe miejsce w polskiej psychologii. Zawiera 6 rozpraw psychoanalitycznych opublikowanych w oryginale w latach 1917-1940. Oprócz przemyśleń autora dotyczących zasady przyjemności, znajdziemy tu także jego rozważania na temat analizy skończonej i nieskończonej, ego i id oraz psychologii zbiorowości, które pokazują, że Freud nie cofał się przed najbardziej nawet nieprawdopodobną konkluzją, gdy tylko sądził, że pozwoli mu ona lepiej zrozumieć przedmiot badań.     Keep Reading →

Anna Freud, Ego i mechanizmy obronne

Freud Anna - Ego i mechanizmy obronneAnna Freud była nie tylko świetnym praktykiem obdarzonym niezwykłą intuicją. Jej wkład w rozwój teorii psychoanalitycznej jest równie doniosły, a niniejsza książka jest tego przykładem. Parafrazując słowa jednego z wiedeńskich psychoanalityków: tam, gdzie „siadywał Freud i uczył nas o popędach, teraz siedzi… Anna i uczy nas o mechanizmach obronnych”. W książce „Ego i mechanizmy obronne” autorka, zebrawszy wymieniane wcześniej przez Sigmunda Freuda w różnych jego pracach mechanizmy obronne, przedstawiła pierwszy systematyczny opis funkcjonowania ego.     Keep Reading →

Agresja (pojęcie)

Agresja (agression) – zachowanie, którego głównym lub jedynym celem jest skrzywdzenie/zranienie innej osoby lub organizmu, zarówno psychiczne, jak i fizyczne. (łac. aggredi, aggresus atakować, od ad do + gradi kroczyć + -ja końcówka wskazująca na działanie, proces lub stan). CS 13.     Keep Reading →

Philip G. Zimbardo, Robert L. Johnson, Vivian McCann, Psychologia. Kluczowe koncepcje

Psychologia. Kluczowe koncepcje to nowoczesny przewodnik, który pozwala wszystkim zainteresowanym funkcjonowaniem ludzkiej psychiki zorientować się w głównych teoriach, pojęciach oraz metodach stosowanych w różnych gałęziach psychologii. Autorzy, pod wodzą słynnego Philipa Zimbardo, wyjaśniają zagadnienia psychologiczne w swobodnym, przyjaznym stylu. W pięciu tomach opisują eksperymenty, odwołują się do przykładów, prowadzą z Czytelnikiem prawdziwy dialog, a nawet rodzaj zabawy, odnosząc się do jego bezpośredniego doświadczenia. Struktura tekstu wraz z układem graficznym ułatwiają zapamiętywanie i wyszukiwanie informacji.     Keep Reading →

Philip G. Zimbardo, Robert L. Johnson, Vivian McCann, Psychologia. Kluczowe koncepcje, t. 3. Struktura i funkcje świadomości

Psychologia. Kluczowe koncepcje 3(2)STRUKTURA I FUNKCJE ŚWIADOMOŚCI to omówienie trzech kolejnych wielkich tematów w psychologii: wrażeń zmysłowych i spostrzeżeń, myślenia i inteligencji oraz stanów świadomości. Autorzy przybliżają procesy psychiczne nadające znaczenie i osobistą wagę informacjom zmysłowym docierającym do mózgu, pomagają na przykład zrozumieć, w jaki sposób łączymy następujące po sobie dźwięki w znajomą melodię, a w zbiorze kształtów i światłocieni odnajdujemy twarz bliskiej osoby. Zajmują się również procesami leżącymi u podłoża myślenia, podejmowania decyzji i rozwiązywania problemów. Keep Reading →

Erich Fromm, Ucieczka od Wolności (Franciszek Ryszka, Przedmowa)

Fromm Erich - Ucieczka od wolnościPrzedmowa

Minęło osiem lat od pierwszej polskiej edycji Ucieczki od wolności – najgłośniejszej bodaj książki Ericha Fromma. Spotkała się ona z wielkim zainteresowaniem publiczności – oczywiście tej, do której była adresowana – i z życzliwym, a czasem wręcz entuzjastycznym przyjęciem krytyki. Książka stała się swego rodzaju klasykiem, jeżeli przez klasykę będziemy rozumieć wprowadzenie do pewnego gatunku literatury, otwierającej nowe horyzonty i nowe drogi poznania. Keep Reading →

Erich Fromm, Ucieczka od wolności

Fromm Erich - Ucieczka od wolnościUcieczka od wolności (1941) to część studium o strukturze charakteru współczesnego człowieka i o wzajemnej zależności czynników psychologicznych i socjologicznych. Erich Fromm bada mechanizmy ucieczki od wolności, próbuje odpowiedzieć na pytania, dlaczego wolność nie jest dla człowieka wartością absolutną, dlaczego można go bez trudu podporządkować, zniewolić, dlaczego potrzebny mu jest wódz i poczucie identyfikacji z grupą. Nie jest to jednak książka o jakimś konkretnym, nazistowskim czy komunistycznym, zniewoleniu, ale o dobrowolnym poddawaniu się człowieka każdemu zniewoleniu, które daje poczucie bezpieczeństwa i oddala samotność.  Keep Reading →

Człowiek, istota racjonalizująca – Jonathan Haidt, Prawy umysł. Dlaczego dobrych ludzi dzieli religia i polityka? (recenzja)

Haidt - Prawy umysł1.

To emocjonalny pies macha racjonalnym ogonem, a nie odwrotnie – takim mniej więcej stwierdzeniem Jonathan Haidt sprawił, że odzyskałem wiarę we własny rozum tudzież naukową intuicję. Wziąwszy się bowiem jakiś czas temu za systematyczne studiowanie psychologii z rosnącym przerażeniem konstatowałem, że nauka ta traktuje człowieka jako myślącą maszynę, która zajmuje się beznamiętnym i racjonalnym przetwarzaniem docierających do niej informacji, w znikomym zaś stopniu zajmują ją kwestie emocji, myślenia intuicyjnego czy procesów nieświadomych. Będąc ukształtowany przez lekturę takich autorów jak Freud (i inni psychoanalitycy), Hume czy Nietzsche, nijak nie mogłem tego zrozumieć. Keep Reading →