Matthew McKay, Patrick Fanning, Avigail Lev, Michelle Skeen: Relacje na huśtawce. Jak uwolnić się od negatywnych wzorców zachowań?

Matthew McKay, Patrick Fanning, Avigail Lev, Michelle Skeen: Relacje na huśtawce. Jak uwolnić się od negatywnych wzorców zachowań?

Matthew McKay, Patrick Fanning, Avigail Lev, Michelle Skeen: Relacje na huśtawce. Jak uwolnić się od negatywnych wzorców zachowań?

Problemy interpersonalne – a miewamy je wszyscy – to po prostu nawracające problemy w relacjach z innymi ludźmi. Są to trudności w układaniu sobie stosunków z partnerem, rodziną, przyjaciółmi, kolegami, współpracownikami i innymi osobami, które utrzymują się od dawna, występują często i zwykle wykazują mniej więcej taki sam wzorzec. To właśnie przez ten wzorzec-schemat odnosimy niezwykle frustrujące wrażenie, że oto historia znów się powtarza. Chcieliśmy dobrze, a wyszło jak zawsze.

Przyczyną problemów interpersonalnych są nieadaptacyjne strategie radzenia sobie, czyli niezbyt pomocne sposoby, jakie zazwyczaj stosujemy, by radzić sobie ze stresem w relacjach międzyludzkich. Zygmunt Freud nazywał je mechanizmami obronnymi.     Keep Reading →

Radość mówienia (ciekawe eksperymenty)

James W. Pennebaker, Joshua M. Smyth: Terapia przez pisanie

James W. Pennebaker, Joshua M. Smyth: Terapia przez pisanie

Na początku drogi zawodowej Jamie [James W. Pennebaker] zafascynował się trzema, pozornie niezwiązanymi z sobą zjawiskami: przyjemnością z mówienia, rolą wykrywania kłamstw i wpływem rozumienia samego siebie na relację umysł-ciało (a szczególnie na stan zdrowia i samopoczucie). Połączenie tych obserwacji stało się podstawą intrygującej koncepcji, która może pomóc w wyjaśnianiu skutków utrzymywania informacji w tajemnicy oraz konfrontacji z doświadczeniami emocjonalnymi. Po ukończeniu studiów Jamie zaczął wykładać podstawy psychologii grupie 300 studentów pierwszego roku. Pewnego dnia podczas zajęć podzielił ich na małe zespoły złożone z ludzi, którzy nie znali się nawzajem. Osoby przydzielone do danej grupy miały ze sobą rozmawiać przez 15 minut na dowolny temat. Keep Reading →

Catherine M. Pittman, Elizabeth M. Karle: Zalękniony mózg

Catherine M. Pittman, Elizabeth M. Karle: Zalękniony mózg. Jak dzięki sile neuronauki pokonać zaburzenia lękowe, ataki paniki i zamartwianie się

Catherine M. Pittman, Elizabeth M. Karle: Zalękniony mózg. Jak dzięki sile neuronauki pokonać zaburzenia lękowe, ataki paniki i zamartwianie się

Kogo z nas nie ogarnia czasem bardziej lub mniej uzasadniony niepokój? Kto z nas się od czasu do czasu nie zamartwia, nierzadko z uporem godnym lepszej sprawy? Większość ludzi dobrze zna też uczucie bezradności wobec paraliżujących ataków paniki. Stres związany z tymi zawsze niedostatecznie rozumianymi emocjami potrafi doszczętnie zatruć życie. Jak się przed tym ustrzec?

Autorki książki Zalękniony mózg. Jak dzięki sile neuronauki pokonać zaburzenia lękowe, ataki paniki i zamartwianie się w sposób niezwykle sugestywny dowodzą, iż sama wiedza na temat powstawania zaburzeń lękowych powoduje ich znaczącą redukcję. A zatem nauka leczy! Czyż to nie wspaniała wiadomość?   Keep Reading →

Bogactwo i społeczny dowód słuszności

Robert B. Cialdini: Wywieranie wpływu na ludzi. Teoria i praktyka

Robert B. Cialdini: Wywieranie wpływu na ludzi. Teoria i praktyka

Ogólnie rzecz biorąc, najbardziej jesteśmy skłonni uznać działania innych za dowód słuszności wtedy, gdy jesteśmy niepewni swego, gdy sytuacja jest niejasna i dwuznaczna, gdy króluje niepewność.

Innym powodem niepewności jest brak zaznajomienia z daną sytuacją. W takich okolicznościach ludzie mają szczególną skłonność do kierowania się tym, co robią inni. Zrozumienie tego faktu uczyniło multimilionerem niejakiego Sylvana Goldmana. Po nabyciu w roku 1934 kilku sklepów spożywczych zauważył on, że klienci kończą zakupy w momencie, gdy niesiony koszyk zdaje się zbyt ciężki. Goldman wprowadził więc do swoich sklepów wózki na zakupy. Keep Reading →

Lindsay Gibson: Dorosłe dzieci niedojrzałych emocjonalnie rodziców

Lindsay Gibson: Dorosłe dzieci niedojrzałych emocjonalnie rodziców

Lindsay Gibson: Dorosłe dzieci niedojrzałych emocjonalnie rodziców

Dorosłe dzieci niedojrzałych emocjonalnie rodziców Lindsay Gibson to jedna tych pouczających książek psychologicznych, które wydają się dotyczyć niewielu ludzi – i zawsze tych innych – a potem okazuje się, że to o nas. Kto z nas jest bowiem w pełni dojrzały w każdym aspekcie swojej osobowości? Kogo rodzice byli w ten idealny sposób dojrzali? Jakimi rodzicami sami jesteśmy lub będziemy?

Anna Chmurka-Zielinska poczyniła taką oto ciekawą refleksję na ten temat: „To, że ta książka dotyczy mnie, to jeszcze przełknę. Ale że będzie jak znalazł dla dzieci, kiedy dorosną… z tym już trudniej się pogodzić. No a jakoś jednak trzeba”. A jakie jest Wasze zdanie?

Poza wszystkim innym, lektura książki Lindsay Gibson może być doskonałym testem na naszą własną emocjonalną dojrzałość. Już samo sięgnięcie po nią może okazać się pewnym przejawem odwagi, a zatem i dojrzałości. Może więc warto spróbować.

Grzegorz Tomicki

Niniejsza książka opisuje negatywny wpływ, jaki niedojrzali emocjonalnie rodzice wywierają na swoje dzieci – zwłaszcza te wrażliwe emocjonalnie. Dowiesz się z niej też, jak wyleczyć się z cierpienia i dezorientacji, które pojawiają się w następstwie posiadania odrzucającego bliskość emocjonalną rodzica. Niedojrzali emocjonalnie rodzice obawiają się prawdziwych uczuć i bronią się przed bliskością emocjonalną. Stosują mechanizmy radzenia sobie, w wyniku których zamiast zmierzyć się z istniejącą rzeczywistością, próbują stawić jej opór. Nie są skłonni do autorefleksji, dlatego rzadko przyznają się do winy bądź przepraszają. Ich niedojrzałość sprawia, że są niekonsekwentni i niestabilni emocjonalnie oraz ignorują potrzeby swoich dzieci, gdy tylko pojawiają się inne, ważne dla nich sprawy. Dzięki tej książce dowiesz się, że gdy mamy do czynienia z niedojrzałym emocjonalnie rodzicami, potrzeby emocjonalne ich dzieci prawie zawsze przegrywają z ich własnym instynktem samozachowawczym.   Keep Reading →

Paul Bloom: Przeciw empatii

Paul Bloom: Przeciw empatii. Argumenty za racjonalnym współczuciem

Paul Bloom: Przeciw empatii. Argumenty za racjonalnym współczuciem

Choć dość powszechnie uznaje się, że wszystkie zjawiska, procesy, fakty, stany rzeczy itd. mogą mieć, a nawet po prostu mają swoje pozytywne i negatywne implikacje, to niektóre pojęcia czy wartości zdają się skutecznie opierać takiemu spostrzeganiu. Prawdopodobnie dlatego, że człowiek zawsze potrzebował stałych punktów oparcia, pewnych drogowskazów, pozwalających mu przezwyciężać stale zagrażający mu chaos, związany z nieustannym przepływem doznań.

W czasach płynnej nowoczesności potrzeba ta bynajmniej się nie zmniejszyła. Wręcz przeciwnie, jeszcze się nasiliła, co z jednej strony wydaje się paradoksalne, z drugiej natomiast zupełnie naturalne. Keep Reading →

O facecie z pistoletem i naturze lęku

Regularnie prowadzę warsztaty dla profesjonalnych terapeutów poświęcone leczeniu zaburzeń lękowych. Mam zwyczaj rozpoczynania zajęć rozbudowaną i pełną ozdobników wersją metafory wariografu, powszechnie przywoływanej w terapii akceptacji i zaangażowania. Zanim przywitam się z uczestnikami szkolenia i przedstawię, opowiadam im tę historię.

Pewnego dnia do mojego gabinetu wchodzi pewien człowiek – gość, o którym wiem, że zawsze dotrzymuje słowa, jeden z tych, którzy zawsze mówią to, co myślą, i robię to, co mówią. No więc wchodzi do mojego gabinetu z bronią w ręku i mówi:
– Słuchaj, Dave. Weź wszystkie meble, które masz tu w gabinecie, i wynieś je do poczekalni… A jeśli tego nie zrobisz, to cię zastrzelę! Keep Reading →

James W. Pennebaker, Joshua M. Smyth: Terapia przez pisanie

James W. Pennebaker, Joshua M. Smyth: Terapia przez pisanie

James W. Pennebaker, Joshua M. Smyth: Terapia przez pisanie

W książce Terapia przez pisanie James W. Pennebaker i Joshua M. Smyth przekonują, że umiejętnie stosowane tzw. pisanie ekspresywne – pisemne wyrażanie niechcianych myśli i uczuć – przyczynia się nie tylko do poprawy naszej kondycji psychicznej, ale też dobroczynnie wpływa na nasze zdrowie.

Uzdrowicielskie efekty pisania ekspresywnego mają swoje źródło w dość oczywistej, a w każdym razie łatwej do zrozumienia reakcji psychosomatycznej: skoro tłumienie złych emocji kosztuje nas wiele wysiłku i wywołuje stres, co z kolei powoduje osłabienie układu odpornościowego, to uwolnienie tych emocji poprzez językową ekspresję sprawia, że dzieje się dokładnie odwrotnie – wysiłek związany z tłumieniem ustaje, poziom stresu maleje, a układ odpornościowy się wzmacnia.   Keep Reading →

Slavoj Žižek: Kruchy absolut. Czyli dlaczego warto walczyć o chrześcijańskie dziedzictwo

Slavoj Žižek: Kruchy absolut. Czyli dlaczego warto walczyć o chrześcijańskie dziedzictwo

Slavoj Žižek: Kruchy absolut. Czyli dlaczego warto walczyć o chrześcijańskie dziedzictwo

Kruchy absolut. Czyli dlaczego warto walczyć o chrześcijańskie dziedzictwo to jedna z tych książek Slavoja Žižka, w których dokonuje on analizy współczesnego systemu społeczno-gospodarczego w duchu lacanowsko-freudowskiej psychoanalizy, heglowskiej fenomenologii i marksistowskiego materializmu historycznego. Znajdziemy więc tutaj specyficzną dla tego autora „wybuchową mieszankę psychoanalizy, filozofii niemieckiego idealizmu i popkultury”, jak to określił Julian Kutyła.

Trzeba bowiem powiedzieć bez ogródek, że Žižek to zaprzysięgły marksista, heglista i lacanista – i jako taki jeńców nie bierze. Keep Reading →

Philip Zimbardo: Efekt Lucyfera. Dlaczego dobrzy ludzie czynią zło?

Philip G. Zimbardo: Efekt Lucyfera. Dlaczego dobrzy ludzie czynią złoW sierpniu 1971 roku w podziemiach Uniwersytetu Stanforda w słonecznej Kalifornii dobrze zapowiadający się doktor psychologii Philip Zimbardo wraz z grupą współpracowników przeprowadził skromny, genialny w swej prostocie eksperyment, który przeszedł do historii jako Stanfordzki Eksperyment Więzienny (SPE, czyli Stanford Prison Experiment). Zaplanowany na dwa tygodnie, został on z konieczności przerwany szóstego dnia, a jego szokujące wyniki przerosły najśmielsze oczekiwania dosłownie wszystkich: jego uczestników, przeprowadzających go badaczy, całe środowisko naukowe i w ogóle każdego, kto o nim kiedykolwiek usłyszał. Keep Reading →