Habituacja

Habituacja (habituation) – zanik reakcji na jakiś bodziec wskutek częstego pojawiania się. WPS 534.

Habituacja (habituation) – 1. proces przywykania lub przyzwyczajania się do czegoś. 2. Bardziej specyficznie, czasowe zmniejszanie siły lub częstotliwości reakcji bezwarunkowej przez wielokrotne poddawanie działaniu bodźca, który ją wywołuje. 3. Łagodna forma tolerancji (3) na działanie leku lub narkotyku. CS 242.

Habituacja – uczenie się niereagowania na powtarzającą się prezentację bodźca. Na przykład, jeśli mieszkasz przy ruchliwej ulicy, możesz nauczyć się ignorować odgłosy ruchu ulicznego. Ten rodzaj uczenia się, znany jako habituacja, polega na uczeniu się niereagowania na stymulację. PKK II 118.

Habituacja, czyli automatyczne wygaszenie reakcji na powtarzający się bodziec, jest korzystna dla organizmu, ponieważ dzięki niej zachowuje on zdolność do reakcji na rzeczywiście nowe bodźce. U ludzi do tych automatycznych zjawisk dołączają się także procesy wyższego rzędu, co opisuje model o wdzięcznej nazwie URWA, stanowiącej akronim czterech etapów tej odpowiedzi na nieoczekiwane zdarzenia: Uwaga – Reakcja – Wyjaśnienie – Adaptacja.
– Uwaga: Ludzie obdarzają szczególna uwagą niezrozumiałe zdarzenia, które ich osobiście dotyczą – zastanawiamy się nad nieoczekiwaną piątką z ważnego egzaminu, ale niewiele myślimy o piątce oczekiwanej (a już wcale – o cudzej).
– Reakcja: Takie zdarzenia wywołują silne reakcje emocjonalne – niespodziewana piątka bardziej cieszy niż oczekiwana.
– Wyjaśnienie: Staramy się takie zdarzenia wyjaśnić i zrozumieć – zachodzimy w głowę, dlaczego dostaliśmy tę piątkę.
– Adaptacja: Wyjaśniając jakieś zdarzenie, adaptujemy się do niego, staje się ono bardziej zrozumiałe (domyślamy się, jaka jest jego natura i przyczyny), a przez to bardziej oczywiste, czyli zwyczajniejsze i normalne („Np. tak, dostałam tę piątkę, bo przypadkiem pytanie pokrywało się z tematem referatu, który wygłaszałam w połowie semestru. Teraz sobie przypominam. No cóż, wcale nie jestem taka wspaniała”).
Ludzie myślą, że kiedy coś zrozumieją, to będą się tym bardziej cieszyć, faktyczne konsekwencje rozumienia są jednak dokładnie odwrotne – gdy coś dobrze zrozumiemy, cieszy nas to mniej, ponieważ mniej nas zaskakuje. WPS 254.

Reakcja bezwarunkowa (Rb) – w warunkowaniu klasycznym, reakcja wywoływana przez bodziec bezwarunkowy bez uprzedniego uczenia się. PKK II 122.

Bibliografia: wykaz skrótów



Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *