Mimikra (pojęcie)

Mimikra (naśladownictwo) – imitowanie zachowań innych ludzi. PKK I 172, 264.

Mimikra (mimicry) – naśladownictwo; w znaczeniu bardziej specyficznym, upodabnianie się jednego gatunku zwierząt do innego w celu ochrony przed drapieżnikami, często występuje wśród motyli i innych owadów. CS 398.    

Bohdan Wojciszke: Psychologia społecznaTeoria społecznego uczenia się zakłada, że modelowanie jest mechanizmem świadomej zmiany własnego zachowania pod wpływem obserwacji zachowania i jego skutków. Jednakże naśladownictwo przebiega w dużym stopniu na podstawie prostego, automatycznego procesu przejmowania cudzych reakcji behawioralnych, czyli mimikry. WPS 277.

Istnieją bowiem zwierzęta uprawiające mimikrę, czyli udające posiadanie cech-wyzwalaczy charakterystycznych dla przedstawicieli innych gatunków. Pozwala im to wywoływać dla własnej korzyści automatyczne wzorce zachowań owych gatunków. (…) samce [świetlików] Photinus zupełnie tracą głowę na widok pewnej sekwencji błysków prezentowanych przez samice ich gatunku, sygnalizującym ich gotowość seksualną. CWW 25-26.

Robert B. Cialdini: Wywieranie wpływu na ludzi. Teoria i praktykaW walce o przetrwanie przedstawiciele niemal wszystkich form życia – począwszy od najprostszych zarazków – wyuczyli się takiej mimikry. Przybierając pozory pewnych istotnych właściwości hormonów czy substancji odżywczych, owe sprytne bakterie czy wirusy mogą uzyskać wstęp do zdrowej komórki, która ochoczo wchłania w siebie przyczyny takich chorób, jak wścieklizna, mononukleoza czy zwyczajne przeziębienie. Wykrycie podobnych nadużyć w naszej ludzkiej dżungli nie będzie dla nas żadnym zaskoczeniem. Również w obrębie własnego gatunku można napotkać bezwzględnych wyzyskiwaczy żerujących dzięki mimikrze na ludzkich automatyzmach, choć co prawda automatyzmy te mają charakter nie wrodzonych sekwencji zachowań, lecz reguł i stereotypów, w które nauczyliśmy się wierzyć. Jesteśmy poddani ich oddziaływaniu od tak wczesnego dzieciństwa i są one dla nas taką oczywistością, iż rzadko je w ogóle zauważamy. CWW 26-27.

Philip G. Zimbardo, Robert L. Johnson, Vivian McCann: Psychologia. Kluczowe koncepcje, t. 1. Podstawy psychologiiNeurony lustrzane w korze ruchowej uaktywniają się w reakcji na celowe zachowania innych osób i wywołują u obserwującego natychmiastową reakcję „lustrzanego odbicia”. Mimikra różnorodnych zachowań, jak wiele innych omówionych zdolności, pomaga dziecku przetrwać i rozwijać się we własnym środowisku. PKK I 172.



Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.