Restrukturyzacja poznawcza

Restrukturyzacja poznawcza jest metodą umożliwiającą ludziom odkrycie we własnym myśleniu „błędów” powodujących cierpienie, a następnie skorygowanie ich. CPN 55.

Czasem ludzie popełniają błąd, uczucia nazywając myślami. Może zdarzyło ci się usłyszeć od kogoś na przykład takie słowa: „Czuję, że nigdy nie dostanę dobrej pracy” albo „Czuję, że jestem w niebezpieczeństwie”. Ale tu nie ma mowy o uczuciach. To myśli. Myśli są pojęciami. Uczucia są emocjami, czymś zupełnie innym niż myśli. Myśli mogą być prawdziwe, fałszywe lub lokować się gdzieś na skali prawdziwości. Uczucia to reakcje emocjonalne, do których nie stosuje się kryteriów prawdziwości i fałszywości. Gdy zatem przyjrzymy się dwóm powyższym przykładom, stwierdzimy, że po doprecyzowaniu zadania będą wyglądały następująco:
Myślę, że nigdy nie dostanę dobrej pracy i czuję się z tego powodu zasmucony.
Myślę, że jestem w niebezpieczeństwie i z tego powodu odczuwamy strach.
Te myśli – o niemożliwości otrzymania dobrej pracy albo o pozostawaniu w zagrożeniu – mogą być prawdziwe lub fałszywe. Emocje są reakcjami na treść myśli, niezależnie od stopnia ich prawdziwości lub fałszywości. Nasza reakcja emocjonalna na fałszywą myśl może być równie silna jak reakcja na prawdziwą. Nasze emocje to reakcje na treść naszych myśli, niezależnie od tego, czy są one realne, czy nie. Uświadomienie sobie, że nasze reakcje emocjonalne na myśli fałszywe są równie silne jak na prawdziwe, stanowi podstawę do przeprowadzenia restrukturyzacji poznawczej, której celem jest uczynienie naszych myśli bardziej realistycznymi. W wielu przypadkach ta metoda może okazać się pomocna. CPN 52.

Myślenie o własnych obawach, gdy próbujesz je ocenić i skorygować, wiąże się z pewnymi ograniczeniami, które mogą zakłócać twoje próby uspokojenia niepokojących myśli za pomocą restrukturyzacji poznawczej. Po pierwsze, obiektywne myślenie o własnych myślach jest rzeczą trudną, być może zupełnie niemożliwą, skoro organ, którego używasz do oceny swoich myśli – twój mózg – to ten sam narząd, który te myśli wygenerował. Po drugie, twoje wysiłki, by ocenić i korygować niepokojące myśli często prowadzą do swoistego sporu wewnętrznego z własnymi myślami zamiast do spokojnego rozwiązania problemu, które początkowo było twoim celem. Gdy okazuje się, że te ograniczenia zakłócają twoje usilne próby zredukowania przewlekłego niepokoju za pomocą restrukturyzacji poznawczej, możesz się uciec do metody de-fuzji poznawczej. Pracując z podstawowymi słowami i myślami twojego przewlekłego niepokoju (zamiast z nimi walczyć) – zwłaszcza jeśli będziesz to robić w dowcipny, pełen humoru sposób – możesz osiągnąć lepsze rezultaty, niż uzyskałbyś w wyniku rozpracowywania i korygowania treści swoich zmartwień. CPN 134-135.

Podstawowa zasada podejścia zwanego terapią poznawczą mówi o tym, że pewne myśli są nielogiczne lub niezdrowe, co sprawia, że mogą one powodować lub nasilać niekorzystne schematy zachowań i stany umysłu. Terapeuci poznawczy koncentrują się na rozpoznawaniu i dążeniu do zmiany procesów poznawczych,/ które są beznadziejne lub dysfunkcyjne, szczególnie myśli prowadzących do zwiększenia poziomu lęku bądź pogłębienia depresji. Technika ta jest znana jako restrukturyzacja poznawcza. PKZ 202-203.

Bibliografia: wykaz skrótów



Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.