Miłość pełna (consummate love)

Miłość pełna (consummate love) – według Sternberga, połączenie bliskości, namiętności i zaangażowania. ACI 420.

Zgodnie z teorią miłosnego trójkąta psychologa Roberta Sternberga ta emocja jest żywa i zmienna. Możemy znaleźć ją w różnych formach lub fazach, które można wytłumaczyć jako różne kombinacje trzech elementów: intymności, pasji i zaangażowania. Bez względu na stopień, w jakim pojawiają się te składniki wszystkie trzy są niezbędne, aby mówić o pełnej miłości. Istnieją jednak inne rodzaje relacji, w których pojawiają się tylko dwa lub jeden ze składników. Ponadto dla Sternberga może być trudniej utrzymać pełną miłość niż ją znaleźć. Aby to osiągnąć, podkreśla znaczenie przekładania elementów miłości na działania. https://pieknoumyslu.com

W latach 80. amerykański psycholog Robert Sternberg podjął problematykę miłości i przedstawił jej własną koncepcję opartą na trzech komponentach składowych, których występowanie i intensywność charakteryzują relacje miłosne. Według Trójczynnikowej koncepcji miłości R. Sternberga miłość jest fenomenem, na który składają się intymność, namiętność i zaangażowanie, których natężenie może ulegać przemianie podczas trwania związku. Teorię tę spopularyzował i rozwinął w Polsce Bogdan Wojciszke. Namiętność, kojarzona potocznie najczęściej z seksualną sferą relacji, ma w opisywanej koncepcji znacznie szersze znaczenie. Przejawia się ona najczęściej w pragnieniu fizycznej bliskości i dążeniu do niej, w przypływie energii, podnieceniu, pieszczotach, pocałunkach i kontaktach seksualnych. Jednakże wyraża się też poprzez bardzo silne emocje zarówno pozytywne – pożądanie, radość, zachwyt, jak i negatywne – zazdrość, tęsknota. OPK 18-19.

Intymność w relacji wiąże się z osiągnięciem odwzajemnionego poczucia bliskości w sferze fizycznej, psychicznej i duchowej między partnerami. Określana jest przez pozytywne uczucia i towarzyszące im działania, które wywołują bliskość i wzajemną zależność parterów do siebie. OPK 19.

Ostatnim z komponentów modelu „miłości Sternberga” jest zaangażowanie, które w porównaniu z intymnością i namiętnością stanowi czynnik podlegający największej świadomej kontroli, ponieważ definiuje się je jako świadomą decyzję o byciu w danej relacji i o kontynuowaniu jej w przyszłości. Zaangażowanie kształtuje się na skutek podjętych działań, składających się nie tylko z wszelkiego rodzaju wysiłków, podejmowanych na rzecz trwania związku i jego stabilności, lecz także zaniechania tych działań, które mają niekorzystny wpływ na trwanie relacji. Wyraża się też w uczuciach i myślach, które budują takie wartości jak wierność, lojalność i oddanie w stosunku do partnera. OPK 20.

Bibliografia: wykaz skrótów



Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.